Poradnik

Jak ustrzec się błędów żywieniowych - praktyczne wskazówki

Oto kilka wskazówek, które pozwolą Ci uniknąć błędów w żywieniu dziecka. Kierując się nimi, zapewnisz przedszkolakowi jeszcze zdrowsze posiłki na co dzień.


• W codziennym jadłospisie dziecka (w równych odstępach czasu) zaplanuj co najmniej 4-5 posiłków (wśród nich przynajmniej jeden powinien być ciepły).

 • Pamiętaj, aby w głównych posiłkach, takich jak: pierwsze śniadanie, obiad i kolacja, znalazło się źródło pełnowartościowego białka, np. wędlina, mięso, ryba, jajko lub produkt mleczny (ser żółty, twaróg, jogurt naturalny lub kefir).

 • W posiłkach uzupełniających (drugie śniadanie, podwieczorek) uwzględnij przetwory mleczne oraz dodatki warzywne i owocowe.

 • Jeśli nie ma przeciwwskazań, podawaj dziecku dużo produktów zbożowych, takich jak: grube kasze, płatki (nie tylko kukurydziane) oraz ciemne pieczywo - to doskonałe źródło błonnika pokarmowego!

 • Chowaj słodycze i wysokokaloryczne przekąski (np. chipsy, paluszki, ciasteczka), po które łatwo i bez kontroli sięga Twoje dziecko. Ogranicz ich spożywanie przez dziecko podczas siedzących czynności, jak oglądanie telewizji. Jako przekąski podawaj zdrowe produkty, np. świeże owoce lub niesolone orzechy.

 • Ograniczone ilości słodyczy możesz podawać dziecku po posiłku, pamiętaj jednak, aby nie były one nigdy nagrodą.

 • Unikaj potraw smażonych w głębokim tłuszczu, wybieraj raczej potrawy grillowane, pieczone w folii lub smażone bez tłuszczu.

 • Do posiłków gotowanych i duszonych używaj oleju rzepakowego lub oliwy, a do surówek i sałatek odpowiedni będzie dodatek oleju słonecznikowego lub sojowego.

 • Ograniczaj sól - do przygotowywanych potraw dodawaj zioła i delikatne przyprawy.

 • W diecie dziecka unikaj słodkich napojów gazowanych i żywności typu fast-food, takiej jak: frytki, hamburgery, cheesburgery, pizza. Uważaj na wymyślne i modne diety, które z reguły nie są prawidłowo zbilansowane i nie nadają się dla dzieci!

• Jeśli Twoje dziecko ma jakieś alergie pokarmowe, starannie zaplanuj menu, aby eliminacja produktów alergizujących nie skutkowała niedoborami składników odżywczych (najlepiej wyszukać odpowiednie zamienniki eliminowanych produktów).

 • Żywienie dziecka powinno być urozmaicone z wykorzystaniem różnych produktów z każdej z podstawowych grup. W codziennej diecie powinny znaleźć się: produkty zbożowe i ziemniaki; warzywa i owoce; mleko i produkty mleczne; mięso, wędliny, ryby i jaja; tłuszcze; nasiona strączkowe i orzechy; cukier i słodycze.

www.zdrowyprzedszkolak.pl

Jak zadbać o odporność dziecka?

Jesień i zima to czas, kiedy zarówno dzieci, jak i dorośli są bardziej narażeni na wirusy i przeziębienia. Dzieci jednak nie mają jeszcze dobrze ukształtowanego układu odpornościowego, dlatego zazwyczaj chorują częściej. Kilka przebytych chorób w roku nie jest zatem powodem do szczególnego niepokoju, warto jednak pomyśleć o tym, jak uodpornić nasze dziecko.

Jest kilka sposobów, które pomogą wzmocnić odporność naszego dziecka. Poniżej kilka z nich:

  • Nie ograniczaj kontaktów dziecka w okresie zimowym z rówieśnikami. Także styczność z bakteriami i wirusami hartuje naszego przedszkolaka, a gdy jest dobrze ubrany i odżywiony, nie grozi mu choroba.
  • Nie przegrzewaj dziecka. Rodzice często zbyt ciepło ubierają malucha, idąc z nim na spacer, dziecko bawiąc się i biegając poci się, a to już prosta droga do przeziębienia. Warto więc ubrać dziecko na tzw. "cebulkę" - w czasie zabawy łatwo będzie zdjąć jedną z "warstw" odzieży malucha.
  • Pilnuj, by dziecko dobrze się wysypiało. 9 godzin mocnego, spokojnego snu to podstawa do zachowania zdrowia przez twoje dziecko. Organizm niedospany i zmęczony jest szczególnie narażony na atak wirusów i bakterii.
  • Pamiętaj, by także w zimie dieta twojego dziecka była urozmaicona i bogata w witaminy. Możesz świeże warzywa i owoce zastępować mrożonymi lub przetworami, które zrobisz w lecie. Witaminy i wartości odżywcze dziecko powinno otrzymywać z pożywienia, nie z suplementów diety.
  • Spaceruj z dzieckiem i zabieraj je na wycieczki. Nic tak nie hartuje przedszkolaka, jak czas spędzony na świeżym powietrzu. Staraj się wybierać miejsca ciche, oddalone od ulicy i zanieczyszczeń.
  • Ruch i zdrowa dieta to podstawa odporności twojego malucha, pamiętaj więc – zamykanie go w domu w czasie zimy nic nie da. Wyspany i zdrowo odżywiony przedszkolak poradzi sobie z zimnem i wirusami.

www.zdrowyprzedszkolak.pl 

Poradnik jak dobrze wychować dziecko?

Skuteczne i sprawdzone porady.

Rodzic uszczęśliwiający

Chce swojej córce lub synowi przychylić nieba. Pragnie, żeby dziecko było szczęśliwe, wesołe, żeby nie cierpiało, nie przeżywało porażek, zawodów, nie zetknęło się z ciemną stroną życia. Uważa, że szczęście potomka zależy od niego, i zrobi wszystko, aby dziecku to szczęście zapewnić.

Najchętniej trzymałby potomstwo pod kloszem. Tymczasem dawka frustracji i bólu jest konieczna do normalnego rozwoju i dojrzewania młodego człowieka. Każdy musi nauczyć się radzić sobie z negatywnymi doznaniami i emocjami.

Rodzic uszczęśliwiający chciałby być jak dobra wróżka. Zapomina, że dzieci nie muszą, a nawet nie powinny stale czuć się dobrze i mieć życie usłane różami. Smutek, ból i rozczarowanie są niezbędnymi składnikami pełnego człowieczeństwa. Żaden rodzic nie jest wyłącznie odpowiedzialny za szczęście swojego dziecka.

RADY DLA RODZICA

Warto uświadomić sobie, że dziecko powinno umieć sobie radzić samo, także w trudnych sytuacjach. Pamiętaj o tym, że nadejdzie taki moment, kiedy nie będziesz mógł rozwiązać za dziecko jego problemów.

Rodzic perfekcjonista

Jest przesadnie sumienny w wypełnianiu swoich rodzicielskich zadań, nadmiernie odpowiedzialny i zanadto przejmuje się swoją rolą. Mnóstwo czyta, chce wiedzieć wszystko o wychowaniu, o psychologii dziecka.

Nad odpowiedzialny rodzic uważa, że szczęście potomka zależy od niego, od jego doskonałości jako mamy lub taty i jeżeli tylko będzie się bardzo starał, zapewni mu je. Bardzo ciężko przyjmuje wszelkie wychowawcze porażki. W sobie szuka winy, jeżeli dziecko nie spełnia jego oczekiwań i nie jest takie, jak sobie założył.

RADY DLA RODZICA

Dziecko jest odrębną osobą, ma własne cele życiowe, charakter, upodobania. Nie ukształtujesz go według własnych wyobrażeń. Nie oczekuj, że twoja pociecha będzie doskonała. Możesz ją wspierać i kochać, a przede wszystkim akceptować taką, jaka jest. Nie jesteś w stu procentach odpowiedzialny za to, kim będzie.

Rodzic niedojrzały emocjonalnie

Na niektórych rodzicielstwo spada zbyt wcześnie, a niektórzy bez względu na to, ile mają lat, nie dorośli jeszcze do tej roli. Osoby emocjonalnie niedojrzałe do tej roli traktują dziecko jak zabawkę, a w gruncie rzeczy sami jeszcze potrzebują opieki. W miarę jak dziecko rośnie, u niego szukają tego wsparcia.

Rodzic niedojrzały emocjonalnie obciąża dziecko odpowiedzialnością za swoje dobre samopoczucie. Od zachowania i grzeczności potomka całkowicie zależy szczęście mamy lub taty. Następuje odwrócenie ról. Można by zadać pytanie: kto tu kim się opiekuje? Malec staje się odpowiedzialny za dobry nastrój rodzica, musi troszczyć się o jego komfort psychiczny.

Ponieważ jednak kilkulatek nie jest w stanie spełnić tych oczekiwań, bo przecież jest dzieckiem, żyje stale obciążony lękiem, w poczuciu nieudolności i winy. Mogą one zatruć nie tylko jego dzieciństwo (którego faktycznie nie ma), ale i całe późniejsze życie.

zamiast pomagać – wyręcza dziecko,

zamiast umożliwiać mu szukanie rozwiązań – narzuca je,

zamiast stopniowo dawać autonomię – uzależnia potomka od siebie.

Dr Haim G. Ginott (autor książki Między rodzicami a dziećmi) porównuje nadopiekuńczą mamę do kierowcy, który chciałby prowadzić samochód z otwartą maską, żeby móc jednocześnie obserwować pracę silnika.

Nadopiekuńczy rodzice są zmęczeni, przeciążeni, zatroskani myśleniem o dziecku i za dziecko. Robią mnóstwo nie tylko niepotrzebnych, ale i szkodliwych rzeczy, które uzależniają potomka od mamy i taty oraz uniemożliwiają mu dojrzewanie.

Opracowała: Jolanta Hodana

CZY WIESZ, ŻE…

Profilaktyka zdrowotna w domu i w przedszkolu 

Ø U małego dziecka choroby układu oddechowego są najczęstszą przyczyną wizyt u lekarza oraz pobytu w szpitalu.

Ø Antybiotyki niszczą nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale również „dobre” bakterie, konieczne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Stąd konieczność suplementacji diety podczas choroby i rekonwalescencji  probiotykami.

Ø Układ odpornościowy w pełni dojrzewa dopiero około 12 roku życia.

Ø Marchewka działa przeciwbakteryjnie a jabłka przeciwwirusowo.

Ø Najlepszym naturalnym źródłem witaminy C są, oprócz owoców cytrusowych, zielona papryka i natka pietruszki.

Ø Miód ma działanie antyseptyczne.

Ø Czosnek zawiera alliacynę, która działa jak antybiotyk.

Ø Choroba o niezbyt groźnym przebiegu jest zdrowa! Pobudza układ odpornościowy do produkcji przeciwciał i tym samym wzmacnia organizm i uczy go radzić sobie z kolejnym infekcjami.

Ø Napoje gazowane zwiększają działanie białych krwinek, odpowiedzialnych za zwalczanie bakterii nawet o 40%.

Ø Ksylitol pomaga zapobiegać infekcjom uszu, zatok oraz próchnicy. Zawierają go truskawki, gruszki, maliny oraz niektóre gumy do żucia i cukierki.

Ø Zabawa z hulajnogą doskonale rozwija obie półkule mózgu i pomaga w rehabilitacji dzieci z dysleksją.

Ø Jazda na wrotkach wymaga od dziecka koncentracji i koordynacji wszystkich kończyn. Za te czynności odpowiedzialne jest tzw. spoidło wielkie łączące obie półkule. To samo spoidło bierze udział przy nauce czytania i pisania. Zatem, na wrotki!

Ø Jazda na rowerze to wielka przyjemność. Podczas niej wydzielają się endorfiny, hormony szczęścia, które poprawiają samopoczucie i dodają pewności siebie. Gdy dziecko jest smutne i kapryśne, wyjdźmy z nim na rower.

Ø Zespołowe gra w piłkę uczą empatii oraz rozwijają dziecko społecznie.

Ø Świeżo upieczony przedszkolak może przejść 6-8 infekcji w ciągu roku. Na szczęście po pierwszym roku, gdy jego organizm pozna nowe wirusy i bakterie, dziecko będzie chorowało rzadziej.

Ø Taplanie się w zimnej wodzie, na przykład Bałtyku, jest zdrowe i hartuje układ odpornościowy.

Ø To nie zła pogoda czy niska temperatura są przyczynami zachorowań dziecka. Są nimi ludzie. Dlatego unikajmy wielkich skupisk, szczególnie w okresie jesienno-zimowym.

Ø Olej kukurydziany obniża odporność, dlatego należy go unikać.

Ø Pragnąc wzmocnić dziecko poprzez zmianę klimatu pamiętajmy, że jest ona skuteczna, jeśli trwa minimum 2 tygodnie. Optymalnie powinna trwać 6 tygodni.

Ø Podwyższona temperatura to znak, że dziecko walczy z infekcją i wygrywa. Dlatego nie panikujmy!

Ø Wszy to nie jest plaga trzeciego świata. Również w polskich przedszkolach wszy występują często. Przeglądaj włosy dziecka i obserwuj, czy po rozpoczęciu roku szkolnego nie drapie się w głowę.

Ø Czopek działa szybciej niż syrop doustny i prawie tak szybko, jak lek podany dożylnie.

Opracowała: Jolanta Hodana

Po co komputer dziecku 5, 6 - letniemu?

W dzisiejszych czasach umiejętność prawidłowego korzystania z komputera jest w życiu bardzo przydatna, często wręcz konieczna. Dużo dzieci od najwcześniejszych lat życia ma kontakt z komputerem, podobnie jak z wieloma urządzeniami znajdującymi się wokół nich. Ważne jest, aby właściwie korzystały z tego dobrodziejstwa, jaki przyniósł nam postęp naukowo – techniczny.

Nauka przy pomocy komputera daje dziecku poczucie sukcesu, pozwala wierzyć we własne siły. Zadowolenie ucznia z samodzielnie wykonanej pracy i uczucie faktycznego zapanowania nad komputerem są motorem dalszego działania, rozwijają aktywność i motywację do pracy. Praca z komputerem wymusza na uczącym się przestrzegania pewnych zasad w zakresie zbierania, przetwarzania i prezentowania wiadomości, sprzyja wzrostowi umiejętności logicznego rozumowania, jasnego wyrażania myśli, precyzowania problemów i hipotez. Nabycie tych umiejętności przyczynia się do ogólnego rozwoju oraz do wzrostu skuteczności samodzielnego uczenia.

Komputer nigdy się nie znudzi, nawet korzystając z niego przez dłuższy okres czasu. Ta forma nauczania staje się dla dziecka zabawą, a nie obowiązkiem. Wiele programów edukacyjnych dla dzieci w wieku przedszkolnym jest opracowana na zasadzie „uczymy się bawiąc” i poprzez zabawę umożliwiają zdobywanie wiedzy i kształtowanie takich umiejętności jak logiczne myślenie, kojarzenie faktów, wytrwałość, cierpliwość, szybkie i celne podejmowanie decyzji. Odpowiednio dobrane programy pomagają rozwijać spostrzegawczość, zręczność, sprawność manualną, refleks oraz podzielność uwagi.

Obcowanie z komputerem ma wiele zalet. Jednak zbyt wczesne i niekontrolowane korzystanie z komputera może nieść ze sobą także wiele zagrożeń. Komputer nie powinien dziecku zastępować życia rodzinnego, zabawy z rówieśnikami, nie może stać się główną lub wręcz jedyną formą spędzania wolnego czasu.

Rodzice powinni sprawować kontrolę nad tym, w jaki sposób dziecko korzysta z komputera. Jest on doskonałym narzędziem pomagającym w edukacji i rozwoju dziecka. Prawidłowy dobór programów edukacyjnych, może ułatwić dziecku zdobywanie wiedzy i doskonalenie wielu umiejętności, takich jak logiczne myślenie, kojarzenie faktów, sprawne i celne podejmowanie decyzji. Dobre programy komputerowe potrafią wspaniale rozwinąć u dziecka zręczność, spostrzegawczość i refleks.

Najciekawsze programy komputerowe, które mogą być wykorzystane w pracy z dzieckiem to m.in.:

Moje pierwsze ABC

Moje pierwsze zabawy matematyczne 1,2,3

Klik uczy czytać

Klik uczy liczyć w zielonej szkole

Klik uczy zasad ruchu drogowego

Poznaję cyferki

Poznaję literki

Kolory i kształty

Sokrates 101

Sokrates 102

ABC z Reksiem

Koziołek Matołek idzie do szkoły

Multimedialny świat Juliana Tuwima

Multimedialny świat Jana Brzechwy

Multimedialne la, la, la

Jak to działa?

Zastosowanie komputerów w edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej pomaga przede wszystkim w usuwaniu zaburzeń rozwojowych,

  • rozwijaniu umiejętności intelektualnych,
  • wspomaganiu rozwoju osobowego,

    Zabawa przy komputerze nie powinna być podstawową formą spędzania wolnego czasu. Nie może odbywać się kosztem zaniedbania kontaktów z rówieśnikami lub członkami rodziny, kosztem szkoły i innych obowiązków. Komputer jak wszystko w naszym życiu musi mieć w nim właściwe miejsce. W przypadku dzieci, określenie tego miejsca leży w rękach rodziców.

    Komputer, podobnie jak wszystko co nas otacza, może być wspaniałym narzędziem rozwoju i źródłem radości, lecz nieumiejętnie używany stanie się przyczyną problemów oraz dramatów. To, czym będzie dla nas i naszych dzieci, zależy w ogromnej mierze od nas samych. Kontrolujmy zatem, w jaki sposób dziecko używa komputera. Gry i programy, z jakich korzysta, muszą być odpowiednie do jego wieku i zainteresowań. Kupując nowy program sprawdźmy, dla jakiego wieku jest przeznaczony, spróbujmy sami z nim popracować. Zastanówmy się, czy nie przysporzy naszemu dziecku stresów, nie pozwólmy dzieciom ciągle „zabijać” na ekranie.

    Postarajmy się pomóc w doborze gier i programów edukacyjnych.

    WAŻNE DLA DZIECI I RODZICÓW

    7 przykazań dla rodziców!

     1. Kochaj dziecko niech czuje, się potrzebne i bezpieczne.

    2. Szanuj dziecko, jako osobę i nigdy go nie wyśmiewaj.

    3. Panuj nad swoim zachowaniem, niech będzie spokojne i konsekwentne.

    4. Nerwowi rodzice mają nerwowe dzieci.

    5. Nie męcz dziecka, oczekując od niego więcej niż można i należy wymagać w jego wieku.

    6. Odpowiadaj zawsze na pytania dziecka w sposób zrozumiały odwołując się do jego własnego rozumu.

    7. Unikaj gróźb i obietnic, których nie możesz lub nie zamierzasz wypełnić.

    Czego nie należy mówić dziecku:

    Nic dobrego z ciebie nie wyrośnie.

    Jesteś najgorszym dzieckiem, jakie znam.

    Lepiej wcale nie zaczynaj.

    Za bardzo sobie ufasz.

    Dzieci takich rzeczy nie rozumieją.

    Ciekaw jestem jak daleko zajdziesz.

    Gdyby to się dało zrobić, to by już inni na to wpadli.

    Trafiło się ślepej kurze ziarno.

    Szkoda fatygi.

    Masz dziurawe ręce.

    Masz dwie lewe nogi.

    A jak trzeba:

    Nie jesteś gorszy od innych.

    Każdy początek jest trudny.

    Nie święci garnki lepią.

    Do odważnych świat należy.

    Nie od razu Kraków zbudowano.

    Następnym razem będzie lepiej.

    Systematyczna i uczciwa praca prowadzi zawsze do celu.

    Obowiązek szkolny dla sześciolatków przesunięty do 2014 roku

    Prezydent RP Bronisław Komorowski podpisał dziś (9 lutego) nowelizację ustawy o systemie oświaty. Ustawa przesuwa do 2014 roku wprowadzenie obowiązku szkolnego dla dzieci sześcioletnich.

    O dwa lata ustawa przedłuża okres, w którym rodzice podejmują decyzję o rozpoczęciu przez dziecko 6-letnie edukacji szkolnej. Oznacza to, że o rozpoczęciu nauki w szkole dzieci urodzonych w latach 2006 i 2007 nadal decydować będą rodzice.

    Dzieci urodzone w latach 2006 i 2007, które nie pójdą do I klasy szkoły podstawowej od 1 września 2012 r. i od 1 września 2013 r., będą nadal przedszkolakami.

    Zgodnie z ustawą, w roku szkolnym 2012/2013 i 2013/2014 dyrektor szkoły będzie miał obowiązek przyjąć dziecko 6-letnie do szkoły, jeżeli jego rodzice podejmą taką decyzję.

    Przesunięcie terminu wprowadzenia obowiązku szkolnego dla dzieci 6-letnich pozwoli samorządom i szkołom lepiej przygotować się na przyjęcie sześciolatków.

    Nowelizacja ustawy o systemie oświaty wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia jej w Dzienniku Ustaw.

    Rozsądnie o oglądaniu programów telewizyjnych przez dzieci i grach komputerowych

     W ostatnich latach wiele się pisze i mówi na temat nowoczesnych nośników informacyjnych do których  należą miedzy innymi  telewizja i  komputer.  W środkach masowego przekazu często szuka się odpowiedzi na pytania:  Czy dziecko dwuletnie  powinno  oglądać telewizję? Jak długo starszy przedszkolak może siedzieć przed ekranem telewizora i monitorem? Czym kierować się przy wyborze programów  telewizyjnych  i gier komputerowych dla młodszych uczniów? Jaki wpływ na rozwój fizyczny i  intelektualny dziecka ma telewizja i gry komputerowe? Podobne pytania zadają  sobie rodzice młodszych i starszych przedszkolaków a także  dzieci rozpoczynających naukę w szkole.

    W rozmowach z rodzicami słyszymy : Wojtek ma dopiero sześć lat a już  potrafi nie tylko uruchomić komputer ale i  korzystać i Internetu.... Krzyś  nie chce się bawić zabawkami tylko każdą wolną chwilę spędza przed telewizorem...Kasia, uczennica klasy pierwszej,  dzisiaj mnie  zaskoczyła opowiadając o grze komputerowej dzięki której odbyła wirtualną podróż  do innego świata...

    Starsze przedszkolaki i mali uczniowie po powrocie z przedszkola lub szkoły  zagospodarowują sobie wolny czas tak:  zasiadają wygodnie np. z chipsami przed telewizorem i oglądają wybrany przez siebie  program  albo grają w gry komputerowe. Czasami  też  poruszają się  w sieci Internetu szukając odpowiedzi na interesujące ich   pytania.    Wszyscy są z tego faktu zadowoleni zarówno dzieci jak i  rodzice : dzieci bo nikt od nich niczego nie chce a rodzice bo wreszcie  mają trochę  czasu  dla siebie. Często jest też   tak, że dorośli akceptują a nawet  zachęcają  do oglądania programów telewizyjnych szczególnie o charakterze edukacyjnym  gdyż dzięki nim dziecko nie tylko zdobywa wiedzę,  poznaje bogactwo świata, którego nie zobaczy w otaczającej rzeczywistości ale i rozwija swoje zainteresowania.

    Telewizja i komputer to dobrodziejstwo cywilizacji, narzędzia  zdobywania wiedzy. Jeżeli korzystanie przez dzieci z tych nowoczesnych nośników informacji jest kontrolowane to przynosi oczekiwane i  pozytywne rezultaty. Niestety często jest tak, że dzieci oglądają w telewizji  przypadkowe programy,  grają w gry o wątpliwych walorach edukacyjnych i wówczas pojawiają się problemy wychowawcze i edukacyjne.  Nikt już nie ma wątpliwości, że telewizja, komputer, Internet to:

    - okno na świat. Tu zobaczy się to, czego nie zobaczy się w otaczającej rzeczywistości np. wieloryby w oceanie, misie Koala śpiące na drzewach, niespotykane w regionie zamieszkania zjawiska przyrodnicze a nawet start rakiety kosmicznej;

    - sposób rozbudzania zainteresowań. Tu można zgłębić  tajniki astronomii zobaczyć planety, komety, drogę mleczną, podziwiać ich wygląd i uzyskać odpowiedź na wiele trudnych  pytań, a potem wybrać się z rodzicami do obserwatorium astronomicznego. Można też poznać  życie codzienne dzieci różnych narodów a potem czasie wakacji wraz  z rodzicami  uczestniczyć w tradycyjnych zajęciach,  zabawach  i obrzędach ludowych. Oglądanie na ekranie wspaniałych budowli, tras komunikacyjnych, bajecznych  parków i ogrodów  może przyczynić się do rozbudzenia zainteresowań architekturą (w tym zieloną), projektowania z oklejonych papierem kolorowym  pudełek po zapałkach i materiału przyrodniczego  osiedli mieszkaniowych itp.;

    - jeden ze sposobów  uczenia pożądanych zachowań. Bohaterowie filmów są postaciami najczęściej  naśladowanymi przez dzieci. Ponieważ  prezentują różne  zachowania  i postawy  dlatego warto po obejrzeniu  filmu  porozmawiać z dzieckiem o tym , co było dobre a co złe w  zachowaniu bohatera a także wyjaśnić  dlaczego tak nie należy postępować lub   w jaki sposób można naprawić wyrządzoną krzywdę;

    -sposób rozbudzania dziecięcej ciekawości. Program telewizyjny może być wstępem do poznawania świata np.  przyrodniczego, technicznego, społecznego. Dziecko po obejrzeniu filmu o życiu  niedźwiedzia polarnego może w książeczkach dla dzieci  lub encyklopedii poszukać ciekawostek o niedźwiedziach np.: Jaka jest masa  niedźwiedzia polarnego ? Ile lat żyje na wolności a  ile w ogrodach zoologicznych? Kiedy i gdzie rodzą się małe niedźwiadki? itp.  Ten film może być inspiracją do poznania innych niedźwiedzi np.  brunatnego, grizzli, pandy itp.

    Programy telewizyjne i  komputerowe mogą być też  zagrożeniem dla rozwoju fizycznego,  intelektualnego i społeczno - moralnego. Badania wykazały, że dzieci które spędzają wiele czasu przed ekranem telewizyjnym rozwijają się wolniej. Wolniej uczą się mówić, posiadają mniejszy zasób słów, później nabywają umiejętność czytania i pisania oraz  gorzej się uczą. Dzieje się tak dlatego, że dzieci poznają otaczającą rzeczywistość poprzez zmysły: smak węch, wzrok, słuch, dotyk. Im one są  wrażliwsze tym bogatsze jest poznanie świata. Niestety ekran telewizora pobudza tylko wzrok i słuch i dlatego brak innych doznań przyczynia się do uboższego poznawania rzeczywistości.

    Siedzenie przed ekranem telewizora lub monitorem komputera powoduje, że dziecko nie ma czasu ani na   spacery i wycieczki ani na  gry i zabawy sportowe  a przecież aktywność ruchowa szczególnie na powietrzu  ma ogromny wpływ na zdrowie i rozwój fizyczny dzieci. Brak czasu na zabawę zabawkami i zabawę z  rówieśnikami  może być przyczyną trudności: w nawiązywaniu kontaktów z innymi dziećmi, nabywaniu umiejętności zgodnego współdziałania,  ustalaniu  i przydzielaniu  ról społecznych, przestrzeganiu  umów,  negocjowaniu np. tematu zabawy i podejmowaniu decyzji.  Niestety ani  oglądanie telewizji ani   gry  komputerowe  nie są  rozrywkami  zespołowymi. Dlatego dzieci spędzające dużo czasu przed ekranem mają mniejszy kontakt z rówieśnikami  nawet wtedy, gdy wspólnie oglądają film czy grają w grę. Spędzanie czasu przed ekranem telewizyjnym przyczynia się do niekontrolowanego spożywania np.  słodyczy,  chipsów itp. Dzieci wpatrzone w ekran nawet nie wiedzą kiedy  pochłaniają jedną paczkę chipsów za drugą   i zachowują się tak, jakby cały świat to było tylko to, co jest  na ekranie. Takie zachowania są  bardzo niepokojące gdyż z jednej strony mają negatywny wpływ na zdrowie a z drugiej strony dzieci tak silnie identyfikują się  bohaterem filmu (gry), że nie odróżniają fikcji od świata realnego. Brak kontaktu z rodzicami i  rozmowy na temat  zachowania się bohatera, wyjaśnienia  sposobu jego postępowania,  oceny  co dobre a co złe powoduje, że dziecko naśladuje zachowanie swojego idola i powtarza to, co widziało na ekranie.

    O oddziaływaniu gier  komputerowych

    Rozpowszechnianie komputerów wzrasta bardzo szybko. W niedługim czasie  komputer będzie tak powszechny jak telewizor. Wzrastająca popularność gier nie pozostaje bez wpływu na psychikę  i zachowania dzieci.  Badania wskazują, że 95% gier pokazuje treści  agresywne a więc zabawa polega na walce z różnymi istotami: ludźmi, zwierzętami i przy użyciu różnych narzędzi (broni). Oglądanie scen agresywnych przyczynia się do wzrostu przemocy i agresywnych zachowań dzieci, które przecież  naśladują zachowania swoich idoli. Dziecko grające w grę z wątkami drastycznymi aby wygrać musi identyfikować się z agresorem i  dokonywać przemocy. Wprawdzie są to czynności symulowane  i dzieją  się  w wirtualnym świecie  to jednak przyzwyczaja się ono do takich scen a wielokrotne ich oglądanie osłabia zdolności empatyczne. Ponadto dzieci te cechuje większa impulsywność,  koncentracja na sobie, swoich potrzebach, nastawienie na podporządkowywanie sobie innych, mniejsze uwrażliwienie na dobro i zło, zawężenie zainteresowań a nawet napastliwość i podejrzliwość.  Gry komputerowe  z niebezpiecznymi  treściami  kojarzą przemoc z nagrodą, gdyż  dziecko otrzymuje punkty za pokonanie przeciwnika lub jego wyeliminowanie  i w związku z tym  ma poczucie sukcesu.

    Na szczęście na rynku mamy dla starszych przedszkolaków i młodszych uczniów gry edukacyjne, tematyczne, sportowe, strategiczne, dzięki którym dzieci rozwijają swoje zainteresowania np. przyrodnicze, matematyczne, językowe. Ponadto doskonalą umiejętności czytania, pisania i liczenia.  Usprawniają też  koordynację wzrokowo - ruchową, pamięć, pobudzają wyobraźnię a także rozwijają  myślenie strategiczne. Wygrywając dziecko wzmacnia poczucie własnej wartości a porażkę odbierają jako błąd a nie jako katastrofę. Dlatego dorośli kupując grę komputerową powinni z uwagą  czytać informacje umieszczone na opakowaniu. Zwykle w prawym górnym rogu opakowania znajduje się informacja podająca wiek dziecka, dla którego przeznaczona jest gra lub ikonka PEGI informująca, że gra nie zawiera niepożądanych treści. Dobierając tematykę gry należy wziąć pod uwagę zainteresowania dziecka  (przygodowe, logiczne, zręcznościowe) lub wybrać grę z ulubionym bohaterem dziecka (Kubuś Puchatek itp.)  

    Rady i wskazówki dla rodziców dzieci korzystających  z telewizji, Internetu i grających w gry komputerowe

    Granica wieku korzystania z nowoczesnych nośników informacji wyraźnie obniżyła się. Już dzieci w wieku przedszkolnym korzystają z komputera a nawet Internetu. Dlatego konieczne jest :

    -ustalenie limitu czasowego oglądania telewizji lub korzystania z komputera. Wszystko zależy od wieku dziecka i umiejętności skupiania uwagi . Może to być jedna godzina dziennie ale w dwóch porcjach lub 45 minut w jednej porcji. Po wyłączeniu telewizora (komputera) należy dziecku zaproponować  obejrzenie lub przeczytanie książeczki, wspólną zabawę, pomoc w przygotowaniu posiłku, nakryciu  stołu, spacer lub wyjście na rower itd.;

    - oglądanie razem z dzieckiem programu telewizyjnego  aby pytaniami  zachęcić dziecko do  wypowiadania się na temat tego, co widzi, co się zdarzyć może, kto ma rację, który bohater się podoba a który nie i dlaczego.

    - przeprowadzeniem z dzieckiem rozmowy o sposobie korzystania z komputera, Internetu  zaletach  i zagrożeniach wynikających z posługiwania się nimi ; 

    - ustalenie zasad korzystania Internetu np. bez  podawania  informacji o sobie takich jak:  imię i nazwisko, wiek, adres zamieszkania i  szkoły, numeru telefonu i tylko wtedy, gdy dorośli są w domu;

    - wybieranie tylko tych programów telewizyjnych i gier komputerowych  które przeznaczone są dla dzieci. Dorośli powinni być zorientowani w tematyce programów  telewizyjnych i  gier komputerowych  aby  uniemożliwiać dzieciom  oglądanie  filmów ze scenami np.  przemocy czy  strachu.  Sceny straszne wzbudzają strach dlatego oglądając wspólnie z dzieckiem  program  na bieżąco należy komentować to, co na nim się dzieje.

    - traktowanie telewizji jako rozrywki a nie jako nagrody lub kary. Nie należy sadzać dziecka przed telewizorem tylko dlatego, że było grzeczne, lub żeby odpoczęło. Telewizor nie może też być wykorzystywany ani jako nagroda ani jako kara, gdyż może przyczynić się do  ukształtowania  złych  nawyków.

    - konsekwentne przestrzeganie zasady : najpierw wywiązanie się z obowiązków  a potem dopiero korzystanie z komputera.

    Oglądanie telewizji,  gry komputerowe, to nie może być styl spędzania wolnego czasu lecz rozrywka od czasu do czasu sprawiająca przyjemność. Zadaniem dorosłych jest nie tylko zapoznanie dzieci z innymi atrakcyjnymi   formami  spędzania czasu ale wspólne z dziećmi  gry i zabawy na powietrzu dzięki którym poprawią w znaczący sposób swoją sprawność fizyczną.

    Kalendarz

    PONWTOŚROCZWPIĄSOBNIE
      
    01
    02
    03
    04
    05
    06
    07
    08
    09
    10
    11
    12
    13
    14
    15
    16
    17
    18
    19
    20
    21
    22
    23
    24
    25
    26
    27
    28
    29
    30

    fbs

    Imprezy w Lubiążu

    baner_OK

    slot

    eclogo_1


    Sołectwo Lubiąż uczestniczy w inicjatywie:

    OWD

     


     

     


    Ilość odwiedzin:
    2200369